“Brain Drain or Brain Gain” is one of the most controversial topics and I dare not reveal my own opinions on that as it fits only for the experts but not for a layman like me.

But I could not help to share my thoughts on that. Let me, therefore, put some effort to write it out.

Brain drain, as we all are aware of, is basically referred to a great deal of emigrants with abundant skills and knowledge who move from the source country (original country) to host country (another country where better opportunities can be grabbed).

Brain drain is said to be “bad” as it seems taking something good out of a country.  It is not much surprising that most of countries suffering brain drain are developing countries and least developed countries due to a lot of reasons like lacking standard infrastructure, poor health care, lagging far behind technology innovations and advancements. Personal preference on life style can also be one of the individual reasons.

Back in a few decades, brain drain gave a huge headache to policy makers in developing countries.

According to an article from GlobalEnvision.org, a country that sends its most skilled workers abroad has three key advantages:

1. Remittances (money sent home from abroad) go up
2. Emigrants return with more marketable skills.
3. There is a higher incentive for education and skill development.

In 2010, workers remitted $325 billion.“Migration does create winners and losers” says The Economist. The emotional toll on families continually forced to relocate can be high, though lessening with new technology. And some skilled workers do not return much to their poorer homelands.”

But we,Myanmar, traditionally and tremendously believe that we have the responsibility to support our parents and most of us never fail to return money even if we do not earn high income. I therefore do not have the guts to argue on “remittances going up”.

What about “returning with more marketable skill sets” and ” higher incentive for education and skill development”?

Forget the statistics found on the internet and just ask yourself if you are working abroad. You are the one who can change those figures.

Though you do not return to your mother land, you still can share, as the world is flatter with the help of web 2.0 and social networking sites, your experience and expertise to empower the younger generation through the forums, blogs and social networking sites. Needless to say, if you are returning, you definitely have more chances to boost the future of your close ones — family, friends and relatives at the very least — since you probably have better and new skills to achieve it.

A single country includes a few states; a state is made up of a large number of groups of people; each group has so many individuals which is why individual plays a critical role in every scenarios including this brain drain or brain gain issue.

We, emigrants, are holding not too little power to reduce the negative impacts of brain drain and I would very much like to encourage you to use it unreluctantly and efficiently since our beloved country, Myanmar, needs a variety of supports while removing its decade-long obstacles up to light up the flickers of progress and gearing up to its better and brighter days.

Let brain gain rain over Myanmar and be a part of it.

Ref: http://www.globalenvision.org

14-Dec-11

“တစ်”ခြောက်လုံးနဲ့ တမူထူးတဲ့နေ့
“ရှစ်”ဂဏန်းတွေနဲ့ သမိုင်းတွင်ခဲ့တဲ့နေ့။

ခေါင်းဆောင်ကောင်းတွေ မြေခတဲ့နေ့
ခေါင်းဆောင်သစ် ဥဒါန်းကျူးရင့်တဲ့နေ့။

တောင်နဲ့မြောက်
အရှေ့နဲ့အနောက်
ညီညာလက်တွဲတဲ့နေ့
တံတိုင်းတွေ ပြိုကျတဲ့နေ့။

ဘီလ်ဂိတ်စ် မွေးနေ့
ဒွေးလေးခါရဲ့ မွေးနေ့
ညီငယ်တစ်​​ယောက် ဘွဲ့ရတဲ့နေ့
ဦးရီးတော်ရဲ့ နွားပြာတစ်ရှဉ်း ပျောက်တဲ့နေ့။ 

တချို့တွေ သမိုင်းတွင်ကျန်ရစ်
တချို့တွေ သမိုင်းအတွင်း နွံနစ်
တချို့တွေ သမိုင်းမှာ ဘောင်မဝင်
တချို့တွေ သမိုင်းမှာ တော်ဝင်။ 

ညီမလေးရေ  

ရင်ခုန်ခြင်းသမိုင်းကိုတော့
မ အ,အောင် သင်ဖို့မလို
လှအောင် ပြင်ဖို့မလို
နေ့စွဲတွေမလို။

ရင်ခုန်သံအချင်းချင်း
အပြန်အလှန်အပ်နှင်း
မနက်ခင်းတိုင်းဟာ
သမိုင်းတွင်မယ့်
သမိုင်းဝင်တဲ့နေ့
သမိုင်းမှန်တဲ့နေ့။ 

မေတ္တာကြွင်းစေ
သမိုင်းအစစ်ကြွင်းစေ။

11-11-2011

ဆရာကြီးရွှေဥဒေါင်း၏ သတင်းစာနှင့် စာဖတ်သူအဆင့်ဆင့် ဆိုတဲ့ ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို ဝေမျှပါရစေ ခင်ဗျ။

သတင်းစာနှင့် စာဖတ်သူအဆင့်ဆင့် စာဖတ်သူအမျိုးမျိုး

အင်္ဂလိပ်သတင်းစာ ဝယ်ဖတ်သူများအနက် ခေါင်းကြီးပိုင်းကို မဖတ်ဘဲ ချန်ထားသူဆို၍ ခပ်ရှားရှားရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း ဗမာသတင်းစာ ဖတ်သူများမူကား ခေါင်းကြီးပိုင်းကို ကျော်လွှားသွားသူ အမြောက်အမြား တွေ့ရဖူးလေသည်။ မီးရထားဖြင့် ခရီးသွားစဉ် ကျွန်ုပ်ထံမှ ဗမာသတင်းစာ ငှားဖတ်သူများကို အမှတ်မဲ့စောင့်ကြည့်မိရာ ခေါင်းကြီးပိုင်းကို ကျော်သွားပြီး အတိုအထွာ တောင်သတင်း မြောက်သတင်းများကို လှန်လှောပြန်ပေးသူတို့သာ များကြပေသည်။ အင်္ဂလိပ်သတင်းစာကို ငှားဖတ်သူတို့မူကား ခေါင်းကြီးပိုင်းမှစ၍ ဖတ်သူများပင် ကြုံရဖူး၏။ ကျွန်ုပ်၏နေအိမ်သို့လာ၍ သတင်းစာငှားဖတ်သူများကို စုံစမ်းကြည့်ရာတွင်လည်း ရာခိုင်နှုန်း ၅၀ ခန့်မျှသော ဗမာသတင်းစာဖတ်သူများသည် ခေါင်းကြီးပိုင်းကို အလျဉ်းမဖတ်ဘဲ ချန်ထားသည်ဖြစ်စေ၊ သမန်ကာလျှံကာ ဖတ်သည်ဖြစ်စေ ကြုံရတတ်ပေသည်။ သို့သော်ငှားဖတ်သောလူနှင့် ဝယ်ဖတ်သောလူ၏ ဝါအနုအရင့် ကွာခြားခြင်းကိုလည်း ထည့်သွင်း စဉ်းစားရပေမည်။ ဝါရင့်သောလူသည် မရှိမဲ့ရှိမဲ့နှင့် သတင်းစာတစ်စောင်ကောင်းကို ဖြစ်စေ၊ မဖတ်ဘဲမနေနိုင်၍ ဝယ်ဖတ်သည့်အခါ ခေါင်းကြီးပိုင်းကို နောက်ဆုံးမှဖြစ်စေ ဖတ်ရှုတတ်ကြလေသည်။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်နှင့် စာကြည့်ခန်းများ၌ သတင်းစာဖတ်သူများ အနက်တွင်လည်း ခေါင်း ၂-လုံးနှင့် မွေးလာသော ဝက်ကလေး၊ ခွေးက ကျားသစ်ကို ခံကိုက်ခြင်း၊ မြင်းကန်၍ အူပေါက်သွားသောလူ အစရှိသည့် သတင်းအထူးအဆန်းများလောက်သာ မက်ခဲ့သူများ၍ ခေါင်းကြီးပိုင်းဖတ်သော အဆင့်အတန်းသမား ခပ်ရှားရှား တွေ့ရတတ်ပေသည်။

စာ- ၆၁

တထိတ်ထိတ်နေရသောလူထု

ကမ္ဘာ့ရေးရာသတင်းများကို ဖတ်ရှုကြရလျှင်လည်း အထူးသတိပြုထိုက်သော အချက်ကြီးများ ရှိသေး၏။ ကမ္ဘာ့ကြေးနန်းသတင်းထူး ပေးပို့ကြရာတွင် အမေရိကန်၊ အင်္ဂလန်စသည့် အရင်းရှင်တိုင်းပြည်သားများက တည်ထောင်ထားသည့် ယူပီအေပီ စသော ကြေးနန်းသတင်းတိုက်ကြီးများက ပေးပို့သောသတင်းများ၊ ဆိုဗီယက်နှင့် တရုတ်ပြည်သစ်တို့က တည်ထောင်ထားသည့် တတ်စ်၊ ဆင်ဟွာ စသော ကြေးနန်းသတင်းတိုက်ကြီးများက ပေးပို့သော သတင်းများဟူ၍ အကြမ်းအားဖြင့် နှစ်မျိုးရှိ၏။ ဥပမာ ဘန်ဒွန်းကွန်ဖရင့်သတင်းဆိုလျှင် ကွဲလွဲ၍မဖြစ်နိုင်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်များဆိုင်ရာ သတင်းမျိုးကို တညီတညွတ်တည်း ပို့ကြရသော်လည်း အစည်းအဝေးအတွင်း အဖြစ်အပျက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ဖော်ပြကြရာတွင်မူကား မိမိတို့၏ ဝါဒပေါ်လစီအလျောက် အနည်းနှင့်အများ ဆွဲငင်ရေးသား ဖော်ပြတတ်ကြလေသည်။ ဘန်ဒွန်းကွန်ဖရင့်ပျက်စေလိုသော စေတနာရှိသူများက တော်တော်ကြာလျှင် ထ,ပြီး ပြန်ကုန်ကြတော့မလောက် လှန့်ပေးကြ၍ ၎င်းအစည်းအဝေးကြီးအောင်မြင်စေလိုသောဘက်ကလည်း ဘာမျှစိုးရိမ်ဖွယ်ရာ မရှိလေဟန် သတင်းပို့ကြ၏။ မည်သည့် ကြေးနန်းသတင်းတိုက်မျိုးကမှ မှန်သည်ဟု ပြောလိုခြင်းမဟုတ်၊ အမှန်အတိုင်း သိလိုခဲ့လျှင် နှစ်ဖက်လုံးမှ ပို့သောသတင်းများကို ဖတ်ရှုလေ့လာပြီးမှ ယုတ္တိတန်မတန် ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်သောအလေ့အထ ပြုလုပ်ထားပါမှ ခေတ်မီသော သတင်းစာဖတ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ခဲ့လျှင် နက်ဖြန် စစ်ဖြစ်တော့မလောက် အလန့်တကြားရေးသားသူများ၏ လှန့်လုံးများကြောင့် အလုပ်ပျက် အကိုင်ပျက် မအိပ်နိုင်မစားနိုင်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည့် လူထုထဲမှ မထွက်နိုင်ဘဲ အမြဲတမ်း စိတ်ဆင်းရဲခြင်း ခံရဖွယ်ရှိပေသည်။

စာ-၆၄

သတင်းခေတ်၏ စူပါ တန်ခိုးရှင် သတင်းထောက်များ၊ သတင်းဌာနများ၏ တဝုန်းဝုန်း တဒိုင်းဒိုင်း သတင်းလှိုင်းများအကြား စီးမျောနေရသော သတင်းများ၏သားကောင် ဖြစ်နေရရှာသော ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည်လည်း သတင်းများအား  ဆင်ခြင်တုံတရားအပေါ်တွင် မှတ်ကျောက်တင်ရန် သတိပြုမိနိုင်ကြပါစေ။

ကိုးကား — “ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား” — ရွှေဥဒေါင်း

]]> http://www.nyeinchanhtwe.com/2011/11/newspaper_readers/feed/ 0 http://www.nyeinchanhtwe.com/2011/11/heartright/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=heartright http://www.nyeinchanhtwe.com/2011/11/heartright/#comments Fri, 04 Nov 2011 02:52:31 +0000 NCH http://www.nyeinchanhtwe.com/?p=374

နှလုံးသား အခွင့်အရေး

ညီမလေးရေ

ကဗျာဆရာတစ်ယောက်က သရော်ဖူးတယ်
ကလီယိုပါထရာရဲ့ နှာခေါင်းသာ
တစ်လက်မလောက် ပိုတိုခဲ့မယ်ဆိုရင် 
တို့တွေ သင်ခဲ့ရတဲ့  သမိုင်းကြောင်း
ပြောင်းလဲသွားနိုင်သတဲ့။

မနေ့ညက
ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားက
လှောင်သလိုလို ပြောတယ်။

ညီမလေးရဲ့ အပြုံးသာ
ဒီထက်ပိုပြီး ချိမြလန်းဆန်းမယ် ဆိုရင်
ရင်ခုန်သံအတွက်
တစ်ကိုယ်တော် မစွမ်းနိုင်လောက်ဘူး။

အသင်တို့မှာ Human Rights ဆိုတာ ရှိသလို
ကျုပ်တို့မှာလည်း Heart Rights ရှိသတဲ့။

အသင်တို့ တစ်နေ့ ရှစ်နာရီပဲ အလုပ် လုပ်ချင်သလို
ကျုပ်တို့လည်း နိုင်သလောက်ဝန်ပဲ ထမ်းချင်တယ်။

ရင်သိပ်မခုန်စေနဲ့
နှိုးစက်သံထင်လို့
ဟိုဘက်အခန်းကလူ
အချိန်မတော် နိုး လာဦးမယ်။

တယ် …
ဒီ ရင်ဘတ်မရှိတဲ့ နှလုံးသား
ကိုယ့်နာမည်ကိုမှ အားမနာ။

2011-Oct-31

မေ့တတ်သူများအတွက် မြို့ပြလရောင်တမ်းချင်း

အာရပ်နွေဦး
တွန်းတိုက်နေသူတွေအကြား
ဗန်ဂိုးခမျာ
ခပ်တိုးတိုးလေး
ရေရွတ်နေလေရဲ့။

သတို့သမီး ဧရာဝတီအနား
ဖေးမနေသူများအား
ခင်ပွန်း ချင်းတွင်း
စောဒက တက်ခြင်းများနဲ့
စစ်မခင်းခဲ့ပါ။

ဖန်သားပြင်တွေနဲ့ တစ်သားတည်း
မနေမနား ပြေးလွှားလှုပ်ရှားနေ
ခေတ်သစ်လူသားတွေအကြား
စာအုပ်ပုံလေးခမျာ
ဖုန်အလိမ်းလိမ်းတက်
စာအုပ်စင်ထက်
ငေးလို့ ဆွေးလို့ပါပဲ။ 

လရောင်အောက်
ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက်
ကဗျာတစ်ပုဒ် 
ဂစ်တာတစ်လက်
ခေတ်သစ် အိုမာခယမ်း
တမ်းတမိတယ်။

၂၀၁၁-နိုဝင်ဘာ-၀၃
nch 

ညီမလေးရေ

ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး
ကမ္ဘာအပြားရဲ့ စွမ်းပကားနဲ့
တစ်ခါသုံး သတင်းတွေကို
စားသုံးနေပုံများ
တကြွမ်းကြွမ်းနဲ့ .…။

ကိုကို့ကဗျာက ပဲကြီးလှော်ကဗျာပဲ … တဲ့။

ညီမလေးရေ

ခံစားကြည့်ပါဦး
ပေါင်မုန့်တစ်လုံး ဝိုင်တစ်ခွက်
စာတစ်အုပ်နဲ့
သစ်တစ်ပင်အောက်
ကမ္ဘာလောကကြီးကို ဒူးထောက်
ချစ်ခြင်းဖွဲ့သီချင်းတွေ
ဖူးပွင့်ချင်တယ်…။

ကိုကို့ကဗျာက ဆင်းရဲသားကဗျာပဲ … တဲ့။

ညီမလေးရေ

မြင်ယောင်ကြည့်ပါဦး
စက်ရုပ်တွေကို ခွစီး
သောညံ လှိုက်ဆူ
တိုက်ခိုက်သူ အပြည့်နဲ့
ရောင်စုံမြို့ ပျက်ကြီးကို … ။

ကိုကို့ကဗျာက သံစက်ရုပ် ဇာတ်ကားကြီးပဲ … တဲ့။

ရင်ခုံသံ မဆင်းရဲချင်တဲ့
ကဗျာဆရာ
ပညာဉာဏ် ပျင်းတွဲချင်မိရဲ့ …။

ဆင်ခြင်ဉာဏ် ကြီးမားချင်တဲ့
ကဗျာဆရာ
ကြည်လင် ပျောင်းနွဲ့
မဟောင်းတော့မယ့် ဆည်းလည်းသံများ
ကောင်းကင်ထိ သယ်သွားချင်သတဲ့လား …။

ဒီနေ့

ကဗျာတစ်ပုဒ်
မှတ်ကျောက်တင်ဖို့
ကြိုးစားကြည့်တယ်။

ပထမဆုံး
ခေါင်းစဉ်ရွေးတယ်။

ဖျတ်ခနဲပေါ်လာတယ်
ညီမလေး တဲ့။

မပြည့်စုံသေးဘူး
သိမ်မွေ့ခြင်း တဲ့။

မလုံလောက်သေးဘူး
ကြင်နာခြင်း တဲ့။

ကျန်ခဲ့သေးတယ်
တင့်တယ်ခြင်း တဲ့။

မကျေနပ်သေးဘူး
ချစ်ခြင်းမေတ္တာ တဲ့။

ဒါတင်ပဲလား
ရင်ခုန်လှိုက်မော တဲ့။

မောင်ချောနွယ်က
လမ်းတူရင်
လူချင်း တွေ့ကြမှာပါတဲ့

လမ်းတော့
တူကောင်းပါရဲ့
လမ်းပြောင်းပြန် ဖြစ်နေသလား မသိ။

ခေါင်းစဉ်ကို ရှာမရ
ဆင်ခေါင်းလည်း မတွေ့။

ထရွိုင်ရဲ့ ဟယ်လင်
နတ်ရှင်ရဲ့ ဓာတု
နောင်နောင်ရဲ့ ကလျာ
ရိုမီယိုရဲ့ ဂျူးဂျူး

ခေါင်းစဉ်ရှာမရသေးဘူး

တစ်နေ့တော့
ဆက်ရေးရဦးမယ်။

၂၄-အောက်တိုဘာ-၂၀၁၁

ရှုထောင့်မှန်မှ အမြင်မှန်နိုင်မည်

ရှုထောင့်များ အမြင်များ မတူပုံအပေါ် အခြေပြု၍ အငြင်းပွားမှုများ၊ ဆဲဆိုတိုက်ခိုက်မှုများအား မြန်မာအွန်လိုင်းလူအဖွဲ့အစည်းအတွင်း အတွေ့ရများလာပါတယ်။ အွန်လိုင်း (Online) ပေါ်တွင် ဆွေးနွေးပြောဆိုကြခြင်း (video conferencing  စသည်များ မပါ) ဆိုသည်ကား လူအချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့မြင်ရမှု မပါသည့်အတွက် မိမိ၏အပြောအဆိုကြောင့် တစ်ဘက်လူ မျက်နှာပျက်သွားသလား၊ အမြင်ချင်းတူပုံပေါ်သလားဆိုသည်ကို တွေမြင်ရခြင်း အလျှင်းမရှိခြင်းကလည်း မိမိအမြင်အပေါ် ဆွဲကိုင်ပြီး နင်ပဲငဆ ပြောဆိုခြင်းများအတွက် အထောက်အပံ့တစ်ခု ဖြစ်လေမလားဟု တွေးမိပါတယ်။

ဒိုင်နဲမစ် ပါးရာ့ဒိုင်း (Dynamic Paradigm or Shifting Paradigm) (တွေးခေါ်မှုပုံစံများ အစဉ်ပြောင်းလဲနေတတ်သော) ဟု လူပြောများနေသော ကာလဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ရှုထောင့်မတူညီမှုများကို ပိုမိုတွေ့ရှိလာမှာပါ။ဒါ့အတွက်ကြောင့် ရှုထောင့်မတူညီမှုများအပေါ် သုံးသပ်ထားသော ဆရာကြီး ရွှေဥဒေါင်း၏ ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်မှ ကောက်နှုတ်ချက်အချို့ကို တင်ဆက်ခွင့်ပြုတော်မူပါ။

ရှုထောင့်ကွဲလွဲပုံ

အင်္ဂလိပ်ပုံပြင်ဝတ္ထုတစ်ခု၌ တစ်ခြမ်းတွင် ရွှေချ၍ အခြားဘက်တစ်ခြမ်းတွင် ငွေချထားသည့် ရုပ်တု (Statue) ကြီး တစ်ခုရှိရာ သူရဲကောင်းနှစ်ယောက်တို့သည် ရုပ်တုကြီးကို တစ်ခြမ်းစီမျှသာ မြင်ခဲ့ကြရဖူးသည်နှင့် တစ်ယောက်က ရွှေရုပ်ကြီး ဟူ၍ လည်းကောင်း အခြားတစ်ယောက်က ငွေရုပ်ကြီးဟူ၍ လည်းကောင်း ငြင်းခုံကြရာမှ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် သတ်ပုတ်ကြသော အခြေသို့ ရောက်သွားကြသည်ဆို၏။ နောက်ဆုံးတွင် မောဟိုက်လာကြ၍ နှစ်ယောက်သဘောတူ ရုပ်တုကြီးကို သွားရောက်ကြည့်ရှုကြသည်တွင်မှ သူ့ရှုထောင့်နှင့်သူ မှန်ကန်ကြောင်း တွေ့ရ၍ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကြသည်ဟု ဆိုလေသည်။

(စာ-၈၈)

မျက်နှာလိုက်တတ်ခြင်း

ကိစ္စတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်ရန် လိုသည့်အခါ တရားမျှတခြင်း ရှိမရှိ၊ သဘာဝကျမကျဟူသည်ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်းမပြုဘဲ ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ပါက မိမိ၌ အကျိုးရှိလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ပါက မိမိ၌ နစ်နစ်လိမ့်မည် စသည်ဖြင့် မြင်ရသော ‘ရှုထောင့်’ မှ ကြည့်ရှုဆုံးဖြတ်ကြသည့်အတွက်ကြောင့် လူတို့ပြုလုပ်လေသမျှသော စီမံကိန်းများမှာ ရည်ရွယ်ရာသို့ မရောက်ဘဲ အလွဲလွဲ အချော်ချော် ဖြစ်ကြရလေသည်။ ပမာဆိုသော် အမေရိကန်သမ္မတဟောင်း မစ္စတာဝီလဆင် တီထွင်ခဲ့သော ‘လိဂေါ့ဖ်နေရှင်း’ (League of Nation)  ခေါ် အဖွဲ့ကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ စင်စစ် မြင့်မြတ်ကောင်းမွန်လှ၏။ သို့ရာတွင် အီတလီက အဘီဆီနီးယားပြည်ကို စစ်တိုက်ရာတွင် အဖွဲ့ကြီး၏ စည်းမျဉ်းအတိုင်း အီတလီအပေါ်၌ တိကျစွာ အရေးမယူဘဲ (နယ်ချဲ့သမား အချင်းချင်း မျက်နှာလိုက်ကာ) တော်ရိလျော်ရိ လုပ်ခဲ့ကြခြင်းအတွက်ကြောင့် ပျက်ပြယ်ပြယ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းအဖွဲ့ကြီး ပျက်စီးခြင်းတိုင်ခဲ့ရဖူးလေသည်။

(စာ-၉၀)

သစ္စာနှစ်မျိုး

‘ရှုထောင့်’ အမျိုးမျိုးနှင့် အမြင်အမျိုးမျိုးရှိ၍ သူ့ ‘ရှုထောင့်’ နှင့် သူ့အမြင်ရှိနေခြင်းကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ဗုဒ္ဓ၏တရားတော်ပင်လျှင် သူ့’ရှုထောင့်’နှင့် သူ့အမြင်ရှိခြင်းကို ဖော်ပြရပေဦးမည်။ ဗုဒ္ဓဟောတော်မူခဲ့သည့် တရားတော်၌ သမုတိသစ္စာနှင့် ပရမတ္ထသစ္စာဟူ၍ သစ္စာနှစ်မျိုးရှိကြောင်း ပါရှိ၏။ သုတ္တံနည်းအရဆိုသော် ရိုသေထိုက်သောသူရှိသည်။ မိဘဆွေမျိုးရှိသည်။ သူငါ ရှိသည်။ သူ့အသက်ကို မသတ်ကောင်း စသည်ဖြင့် ဟောတော်မူသည်။ ဤသည်တို့ကား သမုတိသစ္စာနယ်ဖြစ်၍ သူ့’ရှုထောင့်’မှ သူ မှန်ကန်သော သစ္စာတရားကြီးဖြစ်သည်။ တစ်ဖန် အဘိဓမ္မာနည်းအရ ဆိုသော် ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ ငါ၊ သူတစ်ပါး၊ ယောက်ျား မိန်းမဟူ၍ မရှိ၊ ခန္ဓာငါးပါးသာ ရှိသည်ဟု ဟောတော်မူသည်။ သူ့ခန္ဓာ ငါ့ခန္ဓာဟူ၍ ပိုင်းခြားခြင်းမရှိချေ။ ဤသည်ကား ပရမတ္ထသစ္စာနယ်ဖြစ်၍ သူ့ ‘ရှုထောင့်’မှသူ  မှန်ကန်သော သစ္စာတရားကြီးပင်ဖြစ်သည်။ ပုထုဇဉ်တို့မှာ ပရမတ္ထ သဘာဝကို မြင်စွမ်းနိုင်သည် မဟုတ်သောကြောင့် သမုတိသစ္စာတည်းဟူသော ‘ရှုထောင့်’ အမြင်ဖြင့်သာလျှင် ကျင့်ကြံပြုမူကြရသည်။ ပရမတ္ထသစ္စာတည်းဟူသော ‘ရှုထောင့်’မှ အမြင်မှာ အရိယာတို့အတွက်သာ ဖြစ်၏။ အချို့လူများသည် ပရမတ္ထသဘာဝကို အရိယာပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါမရှိဆိုသော စကားကို ယူ၍ သူမရှိ ငါမရှိဆိုကာ သတ်ချင်ရာသတ်၊ လုပ်ချင်ရာလုပ်ကြသည်အထိ ပရမ်းပတာဖြစ်ကြခြင်းများကို ကြုံရဖူးလေသည်။ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါရှိသော ‘ရှုထောင့်’မှ အမြင်ဟူ၍ နှစ်ခုလုံး၏ မှန်ကန်ခြင်းကို နားလည်ပါမှ ယထာဘူတ ကျမည်ဖြစ်လေသည်။

(စာ-၉၉)

ရှုထောင့်မှန်

သူ့ ‘ရှုထောင့်’နှင့် သူ့အမြင် မှန်ကန်သည် ဆိုသောကြောင့် ‘အမြင်မှား’ ဟူသော စကားလုံး မသုံးထိုက်ပါလျှင် မည်သို့သုံးနှုန်းထိုက်ပါသနည်းဟု စောဒကတက်ဖွယ်ရာရှိ၏။ ကျွန်ုပ်၏ သဘောမှာ အမြင်မှန်ဖို့ထက် ‘ရှုထောင့်’မှန်ဖို့ သာ၍ အရေးကြီး၏။

(စာ-၁၀၀)

(ရှုမဝ ၊ ၁၉၄၉)

“အတွေးအမြင်နှင့် ရှုထောင့် — ရွှေဥဒေါင်း” စာအုပ်တွင် ဆောင်းပါး အပြည့်အစုံကို ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်။

အဆွေတော်အပေါင်း ရှုထောင့်မှန်၊ အမြင်မှန်များ ပိုမိုပြည့်ဝစေကြောင်း …

ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါး ရွှင်လန်းပါစေ။

ရုပ်ပုံလွှာနှင့် စေတနာ

နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်မောကျနေတုန်း တစ်ယောက်ယောက်က လက်တို့ပြီး နှိုးလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ မျက်လုံးကို  မနည်းကြိုးစားပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ လူတစ်ယောက်က ကျုပ်လက်ကို ဆွဲပြီး တစ်နေရာရာကို လိုက်ခဲ့ဖို့ ပြောနေတယ်။ စကားပြောပုံက ခပ်ပြတ်ပြတ်နဲ့။

စူးစမ်းလိုတာနဲ့ပဲ ကပျာကသီထပြီး လိုက်သွားမိတယ်။အလင်းရောင် အားကောင်းတဲ့ တစ်နေရာရောက်မှ အနှီပုဂ္ဂိုလ်ကို သေချာကြည့်မိတော့ …

ပါးရိုးငေါငေါ ၊ မေးရိုးခိုင်ခိုင် ၊ မျက်မှောင်ကုပ်ကုပ် ၊ ဆံပင်စုတ်ဖွား ၊ ရှုကားသိုးသိုး …။

ကျုပ်ကို ခေါ်သွားတဲ့ နေရာက တက္ကသိုလ်ကျောင်းဆောင် တစ်ခုလိုလိုပဲ။ တံခါးတွေ ပိတ်ထားတော့ သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရဘူး။ အဲဒီနေရာမှာ လူတစ်ယောက်က Edmund Burke တို့ ၊ Benjamin Disraeli တို့ရဲ့ မိန့်ခွန်းတွေပါတဲ့ စာအုပ်ကြီးတစ်အုပ်ကို ကိုင်ပြီး အသံထွက်ပြီးဖတ်လိုက် ၊ အလွတ်ပြန်ဆိုကြည့်လိုက်နဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာကို တွေ့ရတယ်။

သူကတော့ ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်ကို မြင်ပုံမရဘူး ။ အသံထွက်ပြီး စာဖတ်နေတဲ့လူကို မြင်ဖူးသလိုလို ရှိတာနဲ့ အနီးကပ် သွားကြည့်မိလိုက်တော့ … ကျုပ်ကို ခေါ်လာတဲ့ ဆံပင်ရှည်ရှည် ညှင်းသိုးသိုး အနံ့ဆိုးဆိုးပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ ကိုယ်ပွား  အငယ်စားလေး ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ “နေပါဦးဗျ …  အဲဒါဘယ်သူလဲ” လို့ မေးလိုက်တော့ “အချိန်တန်ရင် သိလိမ့်မပေါ့ကွာ၊ လာလာ … မင်းကို ပြစရာရှိတယ်” လို့ ဖြေသဗျ။

ဒါနဲ့ပဲ အခြားတစ်နေရာကို ရောက်သွားပါလေရော။ ဒီတစ်ခါတော့ နေရာဒေသအပြင် ခေတ်ကာလပါ ပြောင်းသွားပုံရတယ်။

အစောက စာအုပ်ကို အသံထွက်ပြီး ဖတ်နေတဲ့လူကို ဒီနေရာမှာ ပြန်တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဝတ်အစားတော့ ပြောင်းသွားတယ်။ ကရင်တစ်ယောက်၊ ဗမာအချို့လည်း ပါတယ်။ လူမျိုးခြား တစ်ယောက်လည်း  ပါသေးတယ်။ ထမင်းစားရင်း ဘာတွေပြောနေကြလဲ မသိပါဘူးဗျာ၊ သံခင်းတမန်ခင်းတွေလည်း ပါသလိုလိုပဲ။ သိပ်မသဲကွဲဘူး။ ပူလိုက်အိုက်လိုက်တာလည်း လွန်ရော။

ခဏနေတော့ လူမျိုးခြားက “ပူရင်လည်း အပေါ်ဝတ်စုံတွေ  ချွတ်ထားပါလားဗျာ”  လို့ ပြောရှာတယ်။ ကျန်တဲ့လူတွေ အကုန်လုံး ခပ်သွက်သွက်လေး ချွတ်လိုက်ကြတာပါပဲ ၊ အသံထွက်စာဖတ်တဲ့  ပုဂ္ဂိုလ်သာ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသလိုလိုနဲ့ ၊ ခဏကြာတော့မှ သူလည်း အပေါ်ဝတ်ကို ချွတ်လိုက်တော့မှ အကြောင်းရင်းကို မျက်ဝါးထင်ထင် သိလိုက်ရတော့တယ်။ အတွင်းစွပ်ကျယ်မှာ  စုတ်ပြဲရုံမက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု သီထားသလိုပါ့။

“ကဲ … ကဲ  ပြောတော့ဗျာ၊ ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ”  လို့ ကျုပ်လည်း မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ မေးမိတော့တာပေါ့။ ကျုပ်ကို ခေါ်လာတဲ့ ဆရာသမားက “အဲဒါ ကျုပ်ပဲ” တဲ့။

“ကဲပါဗျာ … ဒါတွေ  အသာထားစမ်းပါ၊ နောက်ဆုံး တစ်နေရာကို လိုက်ပြပြီးရင် အကြောင်းစုံ ရှင်းပြပါမယ်” လို့ ပြောတော့  ကျုပ်လည်း မခံချိမခံသာနဲ့ပဲ လိုက်သွားရတာပေါ့။ ဘယ်လိုလူလည်း မသိပါဘူးဗျာ။

ဒီမှာတော့ လူငယ်၊လူလတ်၊ လူကြီး အရွယ်သုံးပါးလုံးကို တွေ့လိုက်ရတယ်။  ဒီလူတွေကျတော့ အတော်ခေတ်မီပုံရတယ်။ အစောက နေရာတွေလို ညစ်ပတ်ရှုပ်ပွမနေဘူး။ လေအေးပေးစက်တွေနဲ့၊ ကွန်ပျူတာတွေနဲ့။ ကော်ဖီဆိုင်တွေ  အင်တာနက်တွေ ဘီယာဆိုင်တွေ ဘာတွေညာတွေနဲ့ …

“ဟေ့ကောင် … မင်းကို အဲဒါတွေ  ပြချင်တာမဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ဘာလုပ်နေကြလဲ ကြည့်စမ်း“
ခပ်မာမာအသံကြောင့် အောင့်သက်သက်နဲ့ပဲ လိုက်ကြည့်ရတာပေါ့ ။ 

“ဘာမှ  မတွေ့ဘူးဗျ”

“အလကားကောင်တွေ ၊ ငါ့အကြောင်းကို ဖတ်ဖို့ ၊ ညွှန်းဖို့ ၊ သီချင်းထဲ ထည့်ဆိုဖို့လောက်ပဲ သိတဲ့အကောင်တွေ”

“ဟောဗျာ … ခင်ဗျားက  ဘယ်သူမို့လို့လဲ”   စိတ်ပေါက်ပေါက်နဲ့ ပြောချလိုက်တယ်ဗျာ။ အတော်ရိုင်းတဲ့လူ။

“အေး …ငါသာ အသက်ထင်ရှား ရှိဦးမယ်ဆိုရင် ၉၆ နှစ် ရှိပြီ”

“အသက်ကို မေးတာ မဟုတ်ဘူးဗျ”

“၁၃ ရက်နေ့မှာ မွေးတယ်ကွာ၊ ၁၉ ရက်နေ့မှာ ဆုံးတယ် …ကဲ သိပလား”

“ဟိုက် … ခင်ဗျား  ခင်ဗျား .. ဟို … ဟို … ပဲပြုတ်နဲ့ နံပြား စားချင်တယ် ဆိုတဲ့လူလား”

“အိမ်း … ဟုတ်ပါ့” 

“ဒါဆိုရင်လည်း ဘာပြောချင်တာလဲဆိုတာသာ မိန့်တော်မူတော့ဗျာ ၊ ဟိုမိန့်ခွန်းထဲကလို ရှည်ရှည်ဝေးဝေးမပြောချင်ဘူးတော့ မလုပ်နဲ့ ၊  ကျုပ်က အဝေးကြီးလိုက်လာရတာ” 

“တိုတိုပဲကောင်းတယ်ကွ ၊ စမယ်ကွာ ၊ ငါ့အကြောင်းစာအုပ်တွေလည်း အများကြီးလည်း ရှိတယ်ကွာ၊ အချို့တွေလည်း ဖတ်လွန်းလို့ ဖွတ်ဖွတ်ကိုညက်လို့ ။ ငါ့ဆီမှာ မင်းတို့ အားကျလေးစားလို့ အတုယူပြီး လက်တွေ့ကျင့်သုံးသင့်တဲ့ အချက် ၁၀ ချက် ရှိတယ်ပဲ ထားကွာ” 

“၁၀ ချက် မကပါဘူးဗျာ” 

“အဲဒီ ၁၀ ချက်ထဲက မင်းတို့ လက်တွေ့ ဘယ်လောက် လုပ်ကြည့်ပြီးပြီလဲ၊ မိန့်ခွန်းတွေကို အင်္ဂလိပ်လို အပီအပြင် ပြောနိုင်ဖို့ ငါ့တုန်းက ဖတ်လိုက်ရတာ မင်းအမြင်ပဲ ၊ ခု မင်းတို့ကောင်တွေကို ကြည့်စမ်း … ဗိုလ်ချုပ်က  အင်္ဂလိပ်စာ ဘယ်လိုတော်တာကွ ၊  ဘယ်လိုခြိုးခြံတာ ၊ ဘယ်လိုစိတ်ဓာတ်မာတာ  ၊ ဘယ်လိုမျိုး ဘယ်ညာမျိုး ဆိုတာလောက်နဲ့ပဲ ပြီးသွားကြတာပဲ။”

“အကျင့်ဆိုး” ဆိုတဲ့ သီချင်းကို မင်းတို့ အခုတလော နားထောင်ဖြစ်တယ်လို့ သိရတယ်။ အေးပေါ့ကွာ… မင်းတို့ကို စိတ်မချလွန်းလို့ ခဏခဏ လာလာကြည့်နေတာ့ သိတာပေါ့၊ အေး … နားထောင်ရုံပဲ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီ သောက်ကျင့်တွေကို တကယ်ပျောက်အောင် ဖျောက်ရမယ်”

“ငါကတော့ ထုံးစံအတိုင်း တိုတိုပဲ။ တိုတိုလေးကိုမှ ထပ်ပြီး အနှစ်ချုပ်ရရင် ငါ့အကြောင်းတွေကို ဖတ်ရုံ ၊ ညွှန်းရုံ ၊ သီချင်းထဲ ထည့်ဆိုရုံတင် မကဘဲ လက်တွေ့ကျင့်သုံးသင့်တာတွေကို တကယ်လုပ်ပါ။ ဒါပဲ”

“နေပါဦးဗျ … ကျွန်တော် မနေ့ကတင် ကတုံးဆံပင်ပေါက်ပုံစံ သွားညှပ်ထားသေးတယ်။ ၁၉ ရက်နေ့ အမှတ်တရဆိုပြီးလေ။ အခုလည်း Youtube က  အဖေသီချင်း နားထောင်နေတာဗျ”

“တယ် … ငါလုပ်လိုက်ရ”

၉-ဇူလိုင်-၂၀၁၁ တွင် ရေးသားသည်။

Dedicated to 64th Anniversary of Martyrs’ Day of Myanmar
၁၉-ဇူလိုင်-၂၀၁၁ တွင်  ကျရောက်သော ၆၄ နှစ်မြောက် အာဇာနည်နေ့ကို ဂုဏ်ပြူ၍ရေးသည်။

ကိုးကား -
၁။ “အောင်သန်း၏  အောင်ဆန်း” — အောင်သန်း
၂။ “ဗမာ့နိုင်ငံရေးသုခမိန်” — မောင်ထင်

]]> http://www.nyeinchanhtwe.com/2011/10/253/feed/ 0 http://www.nyeinchanhtwe.com/2011/10/the-rook/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=the-rook http://www.nyeinchanhtwe.com/2011/10/the-rook/#comments Wed, 05 Oct 2011 14:14:51 +0000 NCH http://www.nyeinchanhtwe.com/?p=229

တောကျီးကန်း အဘိဓမ္မာဆရာနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း

ပြောင်းခင်းတွေထဲတွင် တောကျီးကန်းတွေ အုပ်လိုက် ကျစ ပြုလေပြီ။ ကျွန်တော်သည် သူတို့ အထဲမှ အရေးအကြီးဆုံးဟု ထင်ရသည့် တောကျီးကန်းတစ်ကောင်ကို ရွေးကာ သူနှင့် စကား ပြောကြည့်၏။ ကံဆိုးချင်တော့ ကျွန်တော်သည် ကျီးကန်း နီတိ ဆရာ၊ ကျီးကန်း ဒဿန ဆရာ တစ်ဦးနှင့် သွားတိုးနေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်တို့ စကားများသည် ငြီးငွေ့ဖွယ် ကောင်းနေပါသည်။

အောက်ပါတို့မှာ ကျွန်တော်နှင့်ကျီးကန်း ဒဿနဆရာတို့ ပြောကြသည့် စကားများ ဖြစ်ပါသည်။

ကျွန်တော်။ ။ ခင်ဗျားတို့ ကျီးကန်းတွေဟာ တော်တော် အသက် ရှည်တယ်လို့ ပြောကြတယ်။ သဘာဝ သိပ္ပံ ပညာရှင်တွေ အဆိုအရ ခင်ဗျားတို့ ကျီးကန်းတွေနဲ့ ငါးလှံရှည် ငါးမျိုးဟာ အသက်ရှည်တဲ့နေရာမှာ စံနမူနာတွေပဲတဲ့။ ခင်ဗျားကကော အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။

ကျီးကန်း။ ။ ကျုပ်က အသက် သုံးရာ ခုနစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ် ရှိပြီဗျ။

ကျွန်တော်။ ။ အလို ဟုတ်လား။ တယ်လို့လည်း အသက်ရှည်ပါကလားဗျာ။ ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားလောက် အသက်ရှည်ရင် ‘ရှေးဟောင်း ဂန္တဝင် မဂ္ဂဇင်း’  နှင့် ‘သမိုင်း ဂျာနယ်’ အတွက် ဆောင်းပါးတွေ အများကြီးကို ရေးဖြစ်မှာပဲ။ ဝတ္ထုရှည်ကြီးတွေ၊ ဝတ္ထုတိုတွေ၊ ပြဇာတ်တွေ၊ တခြား တိုလီမိုလီတွေလည်း ဘယ်လောက်များ ရေးမိမလဲ မသိဘူး။ ပိုက်ဆံတွေလည်း အများကြီး ရမှာပဲ။ နေစမ်းပါဦး၊ နှစ်ပေါင်း သုံးရာကျော် အတွင်းမှာ ခင်ဗျားကော ဘာတွေများ လုပ်ခဲ့သလဲ။

ကျီးကန်း။ ။ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပေါင်ဗျာ။ ဘာတွေများ လုပ်ရဦးမှာလဲဗျ။ အစာစားတယ်၊ ရေသောက်တယ်၊ အိပ်တယ်။ ပြီးတော့ မျိုးဆက်ပြန့်ပွားအောင် လုပ်တယ်။ ဒါပဲပေါ့။

ကျွန်တော်။ ။ ဖြစ်မှ ဖြစ်ရလေဗျာ။ ဒီအသက်အရွယ်ကြီး အထိ ဒါတွေနှင့်ပဲ အချိန် ကုန်ခဲ့တယ် ဆိုတော့ ကျွန်တော်ဖြင့် ခင်ဗျားအစား ရှက်လိုက်တာ။ ခင်ဗျားဟာ လောကကြီးမှာ နှစ်ပေါင်း သုံးရာ ခုနစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်လည်း နေနေခဲ့ပြီးပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးရာ ခုနစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်တုန်းကလို ခင်ဗျားဟာ ခုထိလည်း မိုက်တုန်းပါကလား။ ခင်ဗျားမှာ တိုးတက်မှုဆိုလို့ တစ်ပြားသားမှလည်း မရှိပါကလား။

ကျီးကန်း။ ။ ဒီမှာ ကိုယ့်လူ။ အသိဉာဏ်တရား ဆိုတာ အသက်ကြီးတိုင်း ရတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ပညာ သင်ကြားမှုနှင့် လေ့လာမှုက ရတဲ့ ပစ္စည်း။ စိနတိုင်းကို ကြည့်ပါလား။ စိနတိုင်းရယ်လို့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပေါ်လာတာ နှစ်ပရိစ္ဆေဒ ကြာလှပြီပဲ။ ကျုပ်ထက် အသက်ကြီးတာပေါ့။ ခု ဘာဖြစ်နေသလဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တုန်းကလို ခုလည်း စိနတိုင်းဟာ ညံ့ဖျင်းနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

ကျွန်တော်။ ။ (အံ့အားသင့်လျက်) ခင်ဗျားနှယ်ဗျာ၊ လောကကြီးမှာ နှစ်ပေါင်း သုံးရာ ခုနစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ် လုံးလုံး နေလာခဲ့တယ် ဆိုတာ နည်းသလားဗျ။ ထာဝရ ကာလကြီးလို့တောင် မခေါ်နိုင်ဘူးလား။ ကျွန်တော်လိုသာ ဆိုရင် အဲဒီ အတောအတွင်းမှာ တက္ကသိုလ် ကျောင်းတွေက ပညာ ဌာနတိုင်းမှာ ပညာတွေ သင်ခဲ့ပြီးလောက်ပြီ။ အခါ နှစ်ဆယ်လောက်လည်း အိမ်ထောင်ကျပြီးလောက်ပြီ။ သက်မွေးဝမ်းကျောင်း အလုပ် မှန်သမျှကိုလည်း လုပ်ပြီးလောက်ပြီ။ ရာထူးတွေ ဆိုလည်း အမြင့်ဆုံးကို ရောက်လောက်ပြီ။ သေတောင်မှ သူဌေးကြီး အဖြစ် သေလောက်ပြီ။ ခင်ဗျား ဒီလောက်မှ မစဉ်းစားတတ်ဘူးလား။ ငွေတစ်ကျပ်ကို နှစ်ထပ်တိုး ငါးရာခိုင်နှုန်းနှင့် ဘဏ်မှာ အပ်ထားရင်တောင် နှစ်ရာ ရှစ်ဆယ့်သုံးနှစ် ဆိုရင် ငွေတစ်သန်းဖြစ်ပြီ။ ခင်ဗျား တွက်ချက် ကြည့်စမ်းပါဦး။ ဒီတော့ ငွေတစ်ကျပ်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရာ ရှစ်ဆယ့် သုံးနှစ်ကပဲ စပြီး စုတယ် ထား။ ခုလောက်ဆိုရင် လက်ထဲမှာ တစ်သန်း ဖြစ်နေပြီ။ ခင်ဗျားလောက် မိုက်တာ လောကမှာ ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ မရှက်ဘူးလားဟင်။ ဒီလောက်တောင် ညံ့ရသလား ဆိုပြီး ခင်ဗျား မရှက်ဘူးလား။

ကျီးကန်း။ ။ မရှက်ပေါင်ဗျာ။ ဘာရှက်စရာ ရှိသလဲ။ ကျုပ်တို့ဟာ ချစ်မယ်၊မိုက်မဲမယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ သက်တမ်း နှစ်လေးရာ အတွင်းမှာ ကျုပ်တို့ဟာ လူ့သက်တမ်း အနှစ် လေးဆယ် အတွင်းမှာ လူတွေ လုပ်ခဲ့တဲ့ မိုက်မဲတာမျိုးကို တစ်ခုမှ မလုပ်ခဲ့သေးဘူး။ ဒါကို တွေးလိုက်ရင် ကျုပ်တို့ စိတ်ချမ်းသာတယ်။ ဒီမှာ ကိုယ့်လူ၊ ကျုပ်ဟာ လောကကြီးမှာ နှစ်ပေါင်း သုံးရာ ခုနစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ် နေခဲ့ပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ ကျီးကန်းတွေ တစ်ကောင်နှင့် တစ်ကောင် စစ်တိုက်တာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးဘူး။ ခင်ဗျားတို့မှာ စစ်မဖြစ်တဲ့ နှစ်ရယ်လို့ ရှိခဲ့ဖူးလို့လား။ ကျုပ်တို့ ကျီးကန်းတွေဟာ တစ်ကောင်ကို တစ်ကောင် ဘယ်တော့မှ မလုယက်ခဲ့ကြဘူး။ ဘဏ်တိုက်မှာလည်း ငွေမစုကြဘူး။ နိုင်ငံခြား ဘာသာသင် သိပ္ပံ ကျောင်းတွေလည်း မဖွင့်ခဲ့ဖူးဘူး။ တစ်ကောင်ကို တစ်ကောင် ခြိမ်းခြောက် ငွေညှစ်တာမျိုးလည်း မလုပ်ခဲ့ဘူး။ အညံ့စား ဝတ္ထုတွေကိုလည်း မရေးခဲ့ကြဘူး။ အညံ့စား ကဗျာတွေကိုလည်း မရေးခဲ့ကြဘူး။ ဒီမှာ ကိုယ့်လူ၊ ကျုပ်တို့ဟာ နှစ်ပေါင်း သုံးရာ ခုနစ်ဆယ့် ခြောက်နှစ် နေခဲ့ပြီးပြီ။ ကျုပ်တို့ ကျီးကန်းမတွေဟာ ယောက်ျားတွေ အပေါ်မှာ သစ္စာမဲ့တာမျိုး၊ ကိုယ့်ယောက်ျားကို ထိခိုက် နစ်နာအောင် လုပ်တာမျိုးကိုလည်း တစ်ခါမှ မတွေ့ခဲ့သေးဘူး။ ခင်ဗျားတို့ လူတွေကကော ဘယ့်နှယ်လဲ။ ကျုပ်တို့လို ဟုတ်ရဲ့လား။ ကျုပ်တို့ ကျီးကန်းတွေထဲမှာ ကပ်ပါး ရပ်ပါးတွေ မရှိဘူး။ ချောက်တွန်းတဲ့ သူတွေ မရှိဘူး။ လူလိမ်တွေ မရှိဘူး။ သာပေါင်း ညာစားတွေ မရှိဘူး။ ကြောင်သူတော်တွေ မရှိဘူး။

ထိုအချိန်၌ ကျွန်တော်နှင့် စကားပြောနေသူကို သူ့အဖော်များက လှမ်းခေါ်နေကြပါပြီ။ တောကျီးကန်းသည် စကားကိုမျှ ဆုံးအောင် မပြောနိုင်တော့ဘဲ လယ်ကွင်းများကို ဖြတ်သန်းကား အဝေးသို့ ပျံသွားလေပြီ။

(ရုရှ စာရေးဆရာ Anton Chekhov ၏ The Rook ကို ပြန်ဆိုသည်။)

မြသန်းတင့် — နိုင်ငံတကာ ခေတ်သစ် ဂန္တဝင် ဝတ္ထုတိုများ (၄) — စာ(၄၅)

ဆရာမြ၏ ဘာသာပြန်လက်ရာကောင်း တစ်ပုဒ်အား မျှဝေပါ၏။ မူရင်း The Rook အား ဖတ်လိုသော အာသီသရှိပါက http://goo.gl/UcgrI  တွင် ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်။